daha mutlu olamam, bu

akşam.!

geçikmeli doğum günü yazısı.

Öncelikle mutlu yıllar bana.
Sonrasında hatırlayan hatırlmayan, kutlayan - kutlamayan herkese teşekkürler.
20.yaşımın geride bıraktığım 20 yılın en güzel yaşı olmasını dileyerek giriyorum.
Aldığım kararlar, bozduğum sözlerle ve biraz daha büyüyerek ilerliyorum.
Bu yazıyı bile neden yazdığımı tam olarak bilmezken aklımdaki soru işaretlerini artık arkamda bırakıyorum.
Hayatımın her evresinde olan, zaman zaman varlıklarını hissettirmeseler de gene de yanımda olduklarını hissettiren, bir de varla yok arasında gidip gelen herkese şu yaşıma kadar bana kattıkları ve benden aldıkları için de teşekkür ediyorum.

herkesi, herşeyi iyi- kötü bütün olanlara rağmen tüm kalbimle seviyorum.

Gri.

tek istediğim acımın dinmesi. artık ne zamanın geçmesini ne de öbür istediklerimi istiyorum. sadece acım dinsin.
''Hayır artık düşünmüyorum, artık umrumda değil bunlar.'' derken en olmadık zamanlarda en savunmasız anlarda canımı yakan şeyler artık beynime doluşsun istemiyorum. sirkelendim kendime geldim ben derken gene tökezliyorum. bu acı nasıl geçicek bunu da bilmezken sanırım git gide karanlığa gömülüyorum...

yalnız da ayağa kalkabilirim.

aşkmış hiç olmayan bir tanrıya inanmak
anlamı olmayan kelimelermiş dualarımız
elini kesip bacağındaki acıyı unutabilir misin ?
yüzüme yapışmış bu yalanın izlerini hangi makyajla kapatabilirsin?
bana artık inanmadığım bir güneşi doğurabilir misin ?

ben kaybettiğin sesim
öldürdüğün melek
ben o'yum
içindeki en büyük kayıp
kalbindeki siyah iz
yüzündeki sessizlik
sukunetle gömdüğün
metanetle başında beklediğin
ben artık;
varım yok oluşundan doğan
insan dilindeki...

~ Cem Adrian.

ka(e)der

Yapacak bir şeyler olmadığında insan '' kader '' denen olguya daha da çok inanır. Olması için tepindiği, yapabildiği her şeyi yapan; olmadığı zaman ateşi oynayıp ne var ne yoksa kül eden insan artık olmayacağına inandığında tek yapabildiği, ' kadere inanmaktır '. Belki de en doğrusu budur. Kaderde varsa olur diyip yoluna devam etmek aslında en kolayı ve evet belki de en acısıdır... Ama en doğrusu budur.

en azından artık benim için... (: